Biurka
Biurka polskich autorów grozy I
- by Michał Stonawski
- 1 lipca 2015
- in Większe teksty
- 0
- 1
Stare chińskie przysłowie mówi – „pokaż mi gdzie pracujesz, a powiem ci, kim jesteś„. Przysłowie (poza tym, że nie pochodzi z Chin), mówi prawdę. Gdzie pracują polscy pisarze grozy? Zapytaliśmy się ich o to, a oni podesłali nam zdjęcia. Oto część pierwsza galerii pokazujące, gdzie powstaje literatura.
Anna Klejzerowicz
Anna Klejzerowicz – Pisarka, publicystka, fotograf, redaktor. Gdańszczanka. Autorka wielu powieści kryminalnych i obyczajowych oraz opowiadań grozy. Wcześniej przez wiele lat współpracowała z teatrem Atelier im. Agnieszki Osieckiej w Sopocie jako fotograf i redaktor publikacji teatralnych, pisała oraz fotografowała dla prasy, redagowała książki. Z wykształcenia mgr resocjalizacji, prywatnie kociara, miłośniczka gór, książek, sztuki – a w szczególności drzeworytu japońskiego ukiyo-e – oraz historii i zabytków swojego regionu.
Strona prywatna Anny Klejzerowicz
Kazimierz Kyrcz Jr.
Kazimierz Kyrcz Jr (ur. w 1970 r.) – prozaik. Mieszka w Krakowie. Współautor zbiorów opowiadań: Piknik w Piekle (2004), Horrorarium (2006), Twarze szatana(2009), Chory, chorzy, trup (2011) i Lek na lęk (2011) oraz powieściSiedlisko (2009), Koszmar na miarę (2010), Efemeryda (2011) i napisanej z Dawidem KainemWojny świrów (2014). Autor powieści: Podwójna pętla (2013). Wkrótce powinna ujrzeć światło dzienne jego nowa powieść i zbiór opowiadań. Jego utwory znalazły się w licznych antologiach i pismach. Tłumaczony na angielski, rosyjski, czeski i słowacki. Na podstawie opowiadania, które napisał z Łukaszem Śmiglem, powstał film Head to Love wyreżyserowany przez Amerykanina Vana Kassabiana.
Andrzej Sarwa
Andrzej Juliusz Sarwa (ur. 12 kwietnia 1953 w Sandomierzu) – pisarz, poeta, tłumacz i dziennikarz. Debiutował 12 kwietnia 1975 trzema wierszami na antenie II programu Polskiego Radia w Warszawie; debiut drukowany, wiersz Mój synekw almanachu „Pierwszy komunikat” (Sandomierz 1976). Jest laureatem I Ogólnopolskiego Konkursu Literackiego im. ks. Jerzego Popiełuszki, Bydgoszcz 1992 – wyróżnienie w dziedzinie prozy. 1990 został członkiem Stowarzyszenia Autorów Polskich, w 1992 – Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich zaś od 1997jest członkiem Związku Literatów Polskich. Jego dorobek obejmuje 168 samodzielnych książek. Obok literatury pięknej, poezji i prozy, są to opracowania z zakresu religioznawstwa, poradniki dotyczące uprawy roślin oraz przekłady z języków obcych. Jego ostatnie powieści:Uwikłany, Szepty i cienie oraz Ziarna ocalenia stanowią trylogię z gatunku theological thriller, której akcja dzieje się w Sandomierzu. Poza sześcioma książkami, które zostały wydane pod różnymi pseudonimami, wszystkie inne opublikował pod własnym nazwiskiem.
Krzysztof Maciejewski
![100_5131](http://www.polskagroza.pl/wp-content/uploads/2014/12/100_5131-150x150.jpg)
Piotr Rozmus – biurko na statku
Piotr Rozmus – biurko domowe
Piotr Rozmus – Urodził się 27 kwietnia 1983 roku w Koszalinie. Ukończył doradztwo psychospołeczne oraz socjologię stosowaną na Uniwersytecie Szczecińskim, a także profilaktykę społeczną i resocjalizacyjną na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Jego przygodę z książką zapoczątkował Robert E. Howard, którego powieści fantasy dosłownie pochłaniał, jako mały chłopiec, natomiast największą inspirację czerpał zaczytując się w powieściach grozy, zwłaszcza Stephena Kinga. Debiutancka powieść zatytułowana „Bestia”, została wydana w marcu 2014 roku nakładem wydawnictwa Videograf, a jej akcja toczy się w malowniczym Szczecinku, mieście, z którego pochodzi sam autor. Lubi aktywny wypoczynek. Oprócz czytania, pisania i pracy, czas zajmuje mu uprawianie sportu.
Michał Stonawski
Michał Stonawski (ur. 1991 r. w Krakowie) – w pierwszej kolejności bibliofil, w drugiej autor beletrystyki, publicysta i krytyk literacki. Debiutował w 2010 roku opowiadaniem „Wyrok” w antologii „Horyzonty Wyobraźni 2010”, zdobywając II miejsce w konkursie o tej samej nazwie. Od tego czasu opublikował blisko trzydzieści opowiadań – tak w sieci (Polskie Centrum Bizarro „Niedobre Literki”, Szortal.com), jak w czasopismach („Horror Masakra”, „Qfant”) czy antologiach takich jak DZIEDZICTWO MANITOU (wyd. Replika 2013), BIZARRO BAZAR (Wyd. Niedobre Literki 2013), CITY2 (wyd. Forma 2011), czy KSIĘGA WAMPIRÓW (wyd. Studio Truso 2014). W swojej twórczości nie trzyma się jednego gatunku – pisze teksty o tematyce szeroko pojętej grozy, science-fiction, czy bizarro. W przeciągu następnych paru miesięcy spodziewana jest premiera książki beletrystyczno-publicystycznej „Mapa Cieni”, której jest pomysłodawcą i współautorem.
Aktywny członek Fandomu . W roku 2008 podjął współpracę z portalem EnklawaNetwork.pl. Od tego czasu współpracował z wieloma serwisami związanymi z fantastyką i nie tylko, takimi jak EFANTASTYKA (jako redaktor serwisu), QFANT (zastępca redaktora naczelnego pisma i portalu), INTERIA, czy DZIKABANDA. W latach 2012-2013 współorganizował konwent KRAKON jako koordynator bloku horroru. Między 2013 a 2014 wraz z Wojewódzką Biblioteką Publiczną w Krakowie współorganizował wiele eventów literackich, oraz pomagał przy organizacji konwentów KFASON. Od 2014 roku wiceprezes, a od wiosny 2015 prezes konstytuującego się Polskiego Stowarzyszenia Miłośników Literatury Grozy. Współpomysłodawca i współorganizator Nagrody Polskiej Literatury Grozy im. Stefana Grabińskiego, redaktor naczelny strony polskagroza.pl.
Marcin Podlewski
Marcin Podlewski — dziennikarz, pisarz, zwycięzca konkursu na XXX-lecie „Nowej Fantastyki”, nominowany do Zajdla 2014, laureat konkursu literackiego wydawnictwa Agharta, konkursu „Science Fiction po polsku 2″ i innych. Swoją przygodę z literaturą piękną zaczął od opublikowania opowiadań na łamach magazynu „LAMPA”. Publikował krótkie formy w „Nowej Fantastyce” oraz w bestsellerowej (ponad 15 tysięcy pobranych egzemplarzy) antologii horroru „Halloween 31.10 Wioska Przeklętych”, której trzecia już edycja o podtytule „Księga Cieni” ukazała się na Halloween 2013. Jego najnowsze opowiadania można także przeczytać w pierwszej polskiej antologii poświęconej zombie — „Zombiefilii”, steampunkowym e—zbiorze „Ostatni dzień pary” i w wydawanej w ostatnim kwartale 2013 roku „Księdze Wampirów”. Autor, nie licząc uczestnictwa w antologiach, wydał własny zbiór opowiadań „Szklana Góra”, który został pobrany w wersji elektronicznej ponad 2000 razy i zyskał bardzo pochlebne recenzje. Jego debiutancka powieść „Happy END” – mieszanina fantastyki, horroru i powieści obyczajowej – miała swoją premierę na Krakonie 2013. Książkę wydało warszawskie Wydawnictwo Studio Truso. Pisarz ukończył właśnie powieść s-f pt. „Skokowiec” (tytuł roboczy) – pierwszy tom planowanej Trylogii Głębi – space opery, w której mają pojawić się elementy horroru i post-apo. Powieść ma ukazać się nakładem Fabryki Słów.
Artur K. Dormann
Artur K Dormann to nie ukrywajmy – pseudonim osobnika płci męskiej. Oryginalne dane osobowe zna wyłącznie US i rodzina. Urodzony w roku eksplozji wahadłowca Challenger. W dniu, gdy 210 lat wcześniej zabrzmiał w Filadelfii Dzwon Wolności, obwieszczając światu Deklarację Niepodległości , 122 lata po incydencie w gospodzie Ikedaya w japońskim Kioto, 68 lat po tym, jak odłamkiem moździerza oberwał Ernest Hemingway. I od początku nie zapowiadał się na człowieka oczywistego. Może to znak Raka wpędzał go w kłopoty, a może ciągły problem z wybraniem własnej drogi. Zaledwie nadgryziony, na szczęście nie przemielony przez system edukacji, zmuszony zmową rodzinną do czytania książek i słuchania muzyki, stał się kimś w rodzaju kolekcjonera przyjemności. Lubi robić to, co sprawia mu frajdę. Zainteresowania? Wszechstronne: muzyka, sztuka, film, literatura, sport, nawet hodowla roślin. Inspiracje do swojej twórczości czerpie m.in. z Lovecrafta, literatury średniowiecznej, a obecnie Dylana Thomasa. Fan Paragrafu 22 i Jesieni patriarchy. Można by go śmiało nazwać człowiekiem renesansu, skomponował muzykę do swojego clipu, napisał kilka książek, które dopiero czekają na opublikowanie, zaprojektował kilka domów i w międzyczasie nauczył się grać na pianinie oraz w szachy. Lubi podróże, fotografię, interesujących ludzi, przygody i muzykę klasyczną. Wady owszem posiada, lecz o nich sza. Jego debiutem literackim była powieść Co zdarzyło się w Lake Falls, utwór raczej z pogranicza grozy niż samego epicentrum gatunku. Bohaterem jest tam co prawda wampir – postać przynależna horrorom, jednak temat dotyczył bardziej konsekwencji paktu z siłami zła niż roztrząsaniu barwnych losów krwiopijcy. Na dniach ma ukazać się jego druga powieść Ziarna czasu, poświęcona poszukiwaczom szczególnych przygód. W zaawansowanych planach znajduje się kolejna część Lake Falls – Budząc dawno umarłych bogów. Swoją przyszłość jak widać łączy z pisaniem, choć podporządkowanie się kanonom jednego gatunku uważa za nudne. Plotki głoszą że teraz próbuje swoich sił z powieścią fantasy.
Jan Maszczyszyn
Jan Maszczyszyn urodzony w 1960 roku w Bytomiu. Laureat pierwszego konkursu literackiego ogłoszonego przez miesięcznik „Fantastyka” (obok Sapkowskiego i Huberatha). Debiutował na łamach „Nowego Wyrazu” w 1977 roku opowiadaniem „Strażnik”. Swoje teksty publikował również w „Fantastyce”, „Politechniku”, „Faktach”, „Bez retuszu”,„Merkuriuszu”,”Odgłosach”, „”Somnambul”, „Fikcje”, „Kwazar”, „Feniks”, ”Spectrum”, „ Tagodnik Polski – Australia, „ Expres wieczorny” Syd/ Aucoraz elektronicznych: „Qfant”, „ Szortal” oraz „Herbasensja”. Kilka opowiadań pojawiło się w antologiach: „Spotkanie w przestworzach”, „Pożeracz szarości”, „Sposób na Wszechświat”, „Dira necessitas”, kwartalnik ZLP ” Metafora” – Kraków 2013,”Bizarro Bazar” Polska 2013, „Bizarro Bizarro”- USA 2013, ” Toystories” – Polska 2014, wydał również antologię własnych opowiadań” Testimonium” 2013. Był jednym z założycieli klubu fantastyki „Somnambul” na Sląsku, wydającego pierwszy w Polsce fanzin zawierający twòrczość własną. W 1989 roku wyemigrował do Australii, gdzie mieszka do dzisiaj. Powrócił po latach do pisania SF-zainspirowany ideą portalu Nowej Fantastyki. Obecnie jego teksty można odnaleźć na łamach różnych portali fantastyki i grozy, takich jak; Niedobre Literki, Fantastyka Polska PL,Szortal, Ex Fabula, Herbatka u Heleny, Carpenoctem, Nowa Fantastyka, Qfant, Bumerang Polski, Sadurski PL, Horroronline.
Maciej Lewandowski
Maciej Lewandowski – urodzony w roku, w którym Regan został powtórnie prezydentem, a świat dowiedział się czym jest Terminator. Gdyby wierzyć mądrości „jesteś tym, co jesz”, mógłby być porośniętym pizzą krzakiem chmielu. Z wykształcenia historyk, a praktycznie człowiek wielu zawodów; najbardziej dziennikarz (choć ostatnio już nie). Fan H.P. Lovecrafta oraz Stephena Kinga. Zdobywca Nagrody Nautilusa za opowiadanie roku 2012.
Sylwia Błach
Sylwia Błach – rocznik 1991, aktualnie mieszka w Małachowie Wierzbiczany. W 2014 roku ukończyła informatykę na Politechnice Poznańskiej z tytułem inżyniera, aktualnie kształci się na drugim stopniu. Zadebiutowała zbiorem opowiadań „Strach” w 2010 roku. W 2012 wydała pierwszą powieść „Bo śmierć to dopiero początek”. Jej opowiadania pojawiały się w takich antologiach jak: „Gorefikacje” (2013), „Zombiefilia” (2013), „Księga wampirów” (2014), „Gorefikacje II. Tom pierwszy” (2014), „Toystories” (2014), „Oblicza grozy” (2014). Publikowała także w zinach: „Magazyn Histeria”, „Qfant”, „Lost&Found Mega*Zine”, „Szortal. Na wynos. Wydanie specjalne”; czasopismach: „Coś na progu”, „Horror masakra”; portalach: Niedobre Literki, Szortal.com Autorka dwóch blogów:www.sylwiablach.blogspot.com – na którym dzieli się swoją twórczością i przemyśleniami oraz www.vamppiv.blogspot.com – poświęconego modzie, na którym prezentuje swój styl.
Mariusz Wojteczek
Mariusz „Orzeł”Wojteczek – urodzony w 1982 roku w Gorlicach, obecnie mieszka na stałe w Krakowie. Recenzent na blogu Co przeczytać? – subiektywny blog literacki (coprzeczytac.blogspot.com). Pisze regularnie dlaGrabarza Polskiego (od momentu jego powstania), także recenzent Działu Literatura w serwisieParadoks.net. Recenzent, publicysta, promotor literatury i komiksu. Przede wszystkim fan szeroko rozumianej grozy i fantastyki we wszelkich jej artystycznych przejawach. Twórca projektu Oficyna Wydawnicza Literat, mającego na celu promowanie młodych – zdolnych. I nie tylko młodych, ale zdolnych. Zaczęło się od pomysłu na wydanie własnego zbioru opowiadań obyczajowych „Kronika relacji intymnych”. Później przyszedł czas na cykl BHO Łukasza Radeckiego i tak idzie powoli do przodu… Promuje głównie grozę, ale i nie stroni od fantastyki. Kocha popkulturę we wszelkich jej przejawach. Ceni dobrą rozrywkę, która nie musi być na siłę ambitna. Mocno wspiera polska scene literacka, bowiem uważa, że jesteśmy dużo lepsi od zachodu i to my powinnismy wyznaczac standardy. Kolekcjoner książek, którymi lubi się chwalić, bo jest z nich dumny. Posiadacz dwóch kotów, które dobrze tolerują jego obecność i pozwalaja mu ze soba mieszkać (dopóki karmi). Czasem także pisarz i poeta, choć tu nie tylko groza, ale też historie obyczajowe. Pod wielkim wpływem pisarstwa Marka Hłaski – zawsze niedoścignionego mistrza. Nakładem OW Literat w 2014 roku ukazała się „Kronika relacji intymnych”. Drukarska próba zaowocowała skromnym zbiorkiem opowiadań o relacjach damsko-męskich i pozwoliła rozwijać pomysł projektu OW Literat. W planach zbiór opowiadań grozy (początek 2015) i kolejna książka obyczajowa (W poszukiwaniu utraconego raju). Mroczna historia zadebiutuje w styczniu, na łamach kwartalnika BRAMY, w którym ukaże się jego „Dom Wschodzacego Słońca”. Co dalej – nie wiadomo.